Mam zgoła odmienne odczucia, początek jest niezwykle interesująco-zajmujący, potem oto sprawa zaczyna miętosić się i grymasić, ni dudu słowami poety... Akcja się urywa, plącze pod własnymi nogami, utyka o konary języka i wyciska z umysłu autora ostatnie poty, tak, tak, tak oto zszedło "na sile" na ziemie Pana.

Jeśli ktoś lubi powyższy styl, zgłoś się i podane były trzy adresu, alleluja.